68 procent van alle Google-zoekopdrachten eindigde dit voorjaar zonder één klik. Twee jaar geleden was dat 60 procent.
Het cijfer komt van SparkToro, dat samen met Similarweb het klikgedrag van Amerikaanse zoekers volgde tussen januari en april 2026. Rand Fishkin, medeoprichter, trok er één conclusie uit: SEO alleen brengt je verloren verkeer niet meer terug.
Voor jou als werkgever zit daar een ongemakkelijke waarheid in. De kandidaat die vroeger op je vacature klikte, komt niet bij je pagina. Het antwoord staat al boven de blauwe links. En in dat antwoord sta je, of je staat er niet.
Waar de klikken blijven
Kijk waar dat verkeer heen verdwijnt.
AI Overviews, het samenvattingsblok dat Google boven de zoekresultaten zet, verschijnt inmiddels bij meer dan 20 procent van de zoekopdrachten. Waar dat blok staat, valt het aantal doorkliks met bijna 60 procent. Daarnaast passeerde Google AI Mode, de volledige chatvariant, 1 miljard gebruikers per maand, met een aantal vragen dat elk kwartaal verdubbelt.
De zoekmachine is een antwoordmachine geworden. Ze leest, weegt en vat samen, en de gebruiker krijgt een antwoord zonder ooit door te klikken.
Kim merkt daar niks van. Ze stelt haar vraag en krijgt een antwoord. Dat het antwoord uit tien bronnen is samengeperst, en dat één van die bronnen jouw werkenbij-site had kunnen zijn, ziet ze niet.
Wat dit voor een werkgever betekent
Vertaal die 68 procent naar het gedrag van een kandidaat.
Wat ze vroeger opzocht, vraagt ze nu. Wat ze vroeger vergeleek op tien tabbladen, laat ze nu samenvatten in één antwoord. En wat ze vroeger zelf uitzocht, laat ze nu voor zich wegen.
De klik was jouw kans om je verhaal zelf te vertellen. Die kans wordt schaars. Het model vertelt jouw verhaal nu, en het put daarvoor uit meer dan je eigen site: reviews, vakmedia, een profiel op een externe vacaturebank, een oud interview met je directeur.
Waar Glassdoor een lijst met meningen teruggeeft, geeft een model één antwoord. Dat ene antwoord bepaalt of Kim doorklikt naar jou of doorvraagt naar de volgende werkgever.
Kijk ook naar wat een kandidaat werkelijk vraagt. Een kandidaat typt geen “vacatures software engineer Amsterdam” meer. Ze vraagt: “welke werkgever in de tech past bij iemand die rust en autonomie zoekt.” Het model leest dan wat het over jou kan vinden, weegt het, en noemt twee of drie namen. Staat jouw verhaal er niet helder en controleerbaar, dan valt je naam gewoon niet.
Voor het employer-brandingteam dat jaren geld in video’s en campagnes stak, is dat een rare spiegel. Het budget is uitgegeven, het verhaal verteld, en het model neemt alleen mee wat controleerbaar op het web staat.
Stel jezelf één vraag. Kom jij nog voor in dat antwoord?
Twee soorten werkgevers
Voor een taalmodel komen werkgevers in twee soorten.
De ene heeft consistente, controleerbare informatie op plekken die het model vertrouwt. Die werkgever wordt genoemd. De andere heeft verouderde teksten, verspreide verhalen, een merk dat op elke plek net iets anders zegt. Die werkgever komt niet ter sprake.
Dat ligt zelden aan de kwaliteit van het bedrijf. Het ligt aan wat het model kan aanhalen.
Wat ontbreekt, wordt ingevuld. Wat onduidelijk is, wordt vereenvoudigd. En wat nergens staat, bestaat niet.
Waar je vandaag aan werkt
Zero-click verschuift de plek waar de indruk valt: van je eigen pagina naar het antwoord van een model. Dat antwoord kun je beïnvloeden, alleen niet met een campagne.
Het werk is concreter dan het klinkt.
- Dezelfde kernboodschap op je site, in vakmedia en in interviews. Cijfers over vestigingen, functies en cultuur die elkaar nergens tegenspreken.
- Vacatures en werkenbij-pagina’s die server-side gerenderd zijn, zodat een crawler ze echt uitleest en niet op een lege JavaScript-pagina stuit.
- Feiten die een model kan oppakken en aan jou toeschrijven. “Salarissen tussen X en Y.” “Kantoor op tien minuten van station Utrecht Centraal.” Concreet, controleerbaar, overal gelijk.
Een pagina vol “wij bieden een uitdagende werkomgeving” geeft een model niets om vast te pakken. Een pagina met feiten wel.
De rekening van wachten
Fishkin zei het voor marketeers, en het geldt net zo hard voor werkgevers: bouw aan je merk op de plekken waar je publiek echt zit, want de blauwe link brengt niet terug wat hij ooit bracht.
Voor recruitment verandert dat de voorkant van je vak. Je concurreert straks om één ding: genoemd worden in een zin. Staat je naam er niet, dan is er geen tweede plek om naar te zakken. Je bent er simpelweg niet.
Wat vandaag nog een samenvatting boven je vacature is, is over zes maanden de eerste indruk. Wat vandaag nog de eerste indruk is, is over een jaar de shortlist. En wat vandaag nog jouw voorsprong kan zijn, is over achttien maanden het minimum dat iedereen heeft.
Het model noemt straks twee of drie werkgevers per vraag. Er is plek. Voorlopig.
Mijn naam is Bryan Peereboom, oprichter van AI Rebels. Wij maken werkgevers zichtbaar in taalmodellen.