11.000 per minuut
Elke minuut komen er 11.000 sollicitaties binnen op LinkedIn. Dat zijn er 45 procent meer dan een jaar geleden.
De sollicitatieberg die geen mens meer leest
De helft van die sollicitanten laat AI het werk doen. ChatGPT schrijft de motivatie, past het cv aan op de vacaturetekst, en verstuurt. Wat eruit komt, zijn stapels bijna identieke brieven, waarin een recruiter met de hand geen verschil meer ziet.
Dus pakt de werkgever ook een machine.
De recruiter pakt ook een machine
52 procent van de recruitmentteams zet dit jaar autonome AI-agents in. 79 procent van alle AI in recruitment zit vooraan in het proces: sourcen en screenen. Een agent leest een cv in minder dan 5 seconden, waar een mens er 5 tot 10 minuten over doet. Sommige interview-agents draaien 2.000 screenings op een dag.
Aan beide kanten van de tafel zit nu een model. De kandidaat laat AI zoeken en solliciteren. De werkgever laat AI sorteren en selecteren. En de shortlist die eruit rolt, is voor het eerst niet door een mens gemaakt.
Hier komt jouw AI-zichtbaarheid binnen.
Een agent die kandidaten en werkgevers tegen elkaar legt, doet precies wat elk taalmodel doet. Hij werkt met wat hij over je kan lezen. Staat jouw verhaal er helder, dan weegt hij je mee. Staat het er niet, dan besta je niet in zijn afweging.
Kim solliciteert niet meer, haar agent doet het
Kim zoekt straks niet meer zelf. Ze laat haar agent zoeken. “Zoek werkgevers in mijn vakgebied die bij iemand zoals ik passen, en solliciteer alvast waar het klopt.” De agent leest, vergelijkt en kiest drie namen om op te sturen. Kom jij voor in die drie, of slaat hij je over?
Die keuze maakt hij op basis van wat vindbaar is. Je vacatures, je cultuurpagina, je reviews, de plekken waar mensen over je praten. Wat consistent is, onthoudt hij. Wat onduidelijk is, vereenvoudigt hij. En wat nergens staat, weegt hij niet mee.
Jij filtert op vindbaarheid en wordt er zelf op gefilterd
Aan jouw kant gebeurt hetzelfde, omgekeerd. Jouw recruiter laat een agent de markt afzoeken naar kandidaten. Die agent beoordeelt mensen op wat hij over ze vindt. Wie zijn werk nergens leesbaar heeft staan, valt af, hoe goed hij ook is.
Precies dat overkomt jou straks als werkgever, als jouw employer brand onleesbaar is voor een model. Je filtert kandidaten op vindbaarheid; je wordt zelf op vindbaarheid gefilterd. De referentiecheck is omgedraaid, en hij draait nu volautomatisch.
De schaarse kandidaat die je nooit zag langskomen
Denk aan een schaarse rol. Een data-engineer, een gespecialiseerde verpleegkundige, een monteur die je al maanden zoekt. De agent van die kandidaat kijkt rond, weegt vijf werkgevers, en jij bent er een van, of je bent het niet. Sta je er niet tussen, dan krijg je geen afwijzing. Je krijgt niets. Je merkt pas dat je meedeed toen je al verloren had.
Een machine leest anders dan een mens
De aantallen maken de terugkeer naar handwerk onmogelijk. Bij 11.000 sollicitaties per minuut leest geen recruiter meer elke brief. De machine wordt de eerste lezer, aan beide kanten van het proces. En een machine leest anders dan een mens. Sfeer ontgaat hem. Onderbuik heeft hij niet. Hij ziet alleen wat er zwart op wit staat, in taal die hij kan oppikken.
Het verhaal dat je niet meer zelf schrijft
Ik heb tien jaar in recruitment gezeten. De hele tijd draaide om één ding: grip op het verhaal. Wat vertelt de vacature, wat zegt de hiring manager, wat staat er op de werkenbij-site. Dat verhaal had een eigenaar, en die eigenaar was jij. Nu leest een agent alles wat er los over je rondslingert en maakt daar zelf één samenvatting van. Die samenvatting is jouw eerste indruk, en je hebt hem niet geschreven.
Twee soorten werkgevers en daartussenin weinig ruimte
Voor zo’n agent bestaan er nog maar twee soorten werkgevers. De werkgever met een helder, consistent verhaal dat hij kan navertellen, en die op de lijst komt. En de werkgever die hij nergens goed kan lezen, en die hij bij gebrek aan houvast overslaat. Tussen die twee zit weinig ruimte.
Voor werkgevers betekent dat drie dingen. Wat vandaag nog een handmatige selectie is, is over zes maanden een agent die voorsorteert. Wat vandaag nog optioneel voelt, is over een jaar de voorwaarde om mee te doen. En wat je vandaag niet leesbaar hebt gemaakt voor een model, kost je straks de kandidaten die je nooit hebt zien langskomen.
Wat je deze week kunt doen
Zet de antwoorden op de echte vragen op je eigen domein, in gewone zinnen die een agent letterlijk kan overnemen: wat je biedt, hoe je met mensen omgaat, waar iemand bij je doorgroeit. Zorg dat je verhaal op elke plek hetzelfde zegt, zodat een model niet hoeft te gokken welke versie klopt. En kijk zelf wat de modellen vandaag over je zeggen, want dat is de eerlijkste meting van waar je staat.
De reflex is om te wachten tot die agents er echt zijn. Ze zijn er al. Ze lezen je nu, bouwen hun beeld nu, en dat beeld beslist straks of je in de selectie voorkomt.
Kandidaten vragen het niet meer aan Google. Ze laten hun AI kiezen. Wij zorgen dat jij het antwoord bent.
Mijn naam is Bryan Peereboom, oprichter van AI Rebels. Wij maken werkgevers zichtbaar in taalmodellen.